بودلر

این بال‌های غول‌آسا که مانع راه رفتن او هستند، بال‌های شاعرند و این بداقبالی که بر شانه‌هایش سنگینی می‌کند، بداقبالی شاعر است.بودلر به دنبال آرمان ناممکن آفریدن خویش است. تلاش می‌کند تا فقط مدیون خود باشد: می‌خواهد خود را بازیابد، تصحیح کند، همانطور که یک تابلو یا یک شعر را تصحیح می‌‌کنند؛ می‌خواهد خود شعر خویش باشد و این کمدی اوست.