بزرگ علوی نویسنده سانتی‌مانتال یا روشن‌اندیش

علوی داستان‌سرای زندگی روشن‌فکران و مبارزان سیاسی است؛ روشن‌فکران و مبارزانی که به گذشته، به نسل خود او، تعلق دارند و در ادبیات فارسی تصویری به گیرایی تصاویر او از چهره آن‌ها به دست داده نشده است.تصویر علوی از روشن‌فکران و مبارزان سیاسی در داستان‌هایش، به مقدار فراوان، تصویر چهره دردناک و تعارض‌آمیز خود او است. علوی، در طول شصت سال نویسندگی، ظاهرا به این نتیجه رسیده بود که در کانون یک صحنه عمومی ظاهر شده است و دارد شهادت می‌دهد؛ بنابراین، کوچک‌ترین لغزشی از جانب او - دروغ و بدخواهی و بلاهت و خودپسندی و مزدوری- گناهی نابخشودنی بود.