از بامداد

شعر شاملو در هر حال آینه بخشی از زندگی ماست. شاعری که «من» او به هیات «ما» زاده شده بود، به هیات پرشکوه انسان. تا در بهار گیاه به تماشای رنگین‌کمان پروانه بنشیند. غرور کوه را دریابد و هیبت دریا را بشنود. تا شریطه خود را بشناسد و جهان را به قدر همت و فرصت خویش معنا دهد:کار ستانی از این دستاز توان درخت و پرنده و صخره و آبشار بیرون است