من از اینکه در سرزمینی به دنیا آمدهام که زبانش فارسی است، خود را بهرهور از موهبت بزرکی میدانم. زبان فارسی نه تنها دارای چند شاهکار بینظیر است، بلکه اهمیت یگانه دیگری نیز دارد و آن این است که همه بار ادراک و احساس قوم ایرانی را، در طی هزار و صد سال، بر دوش کشیده.بنابراین ما وقتی شعر شعرای بزرگ خود را میخوانیم، تاریخ فکر و تاریخ تحول جامعه، و تاریخ سیر روان تو را نیز مرور میکنیم.مهمترین فصل تاریخ فکر یک قوم، تاریخ «فکر معترض» است، یعنی فکری که رام یا مرغوب قدرت نیست، و میکوشد تا خود را از تاثیر «باد موافق» که از جانب دستگاه قدرت وزانده میشود، مستقل و بینیاز نگه دارد.یا فکر معترض به معنای واقعی و اصیل را تنها در آثار ادبی خود میتوانیم بازیافت.
